Vilja de høyra kvedet mitt, og vilja de ordi tru? Om han Olav Tryggveson skal songen her seg snu. Dansen glyme i halli så danse mi då i ring, Glade rida Noregs menn til Hildar ting.
Skipet det bygdest i Noregs land utav dei beste emnom. Sytti alner og fire til var kjølen imellom stemnom.
Kongen uti høgsetet sitt, talar til sine drenger: ‘No skal me sigla den salte sjo, det heve eg tenkt so lenge.’
Modige mælte dei sveinane då: ‘Herre, me skal deg fylgja. Anten du fer i strid eller fred! Me ottas’kje svarte bylgja.’
Ganga dei så til strandi ned, spreke karar og rauste, lunnane brosto og jarni skolv då skipet dei drog ur naustet.
Vundo dei opp sine silkesegl, vinden å taka i fanget. Og så er det sagt at kongen sjølv, han styrte ‘Ormen den Lange’.
